“Ik denk steeds: Wat als ze een Personenalarm had gehad?”

07/03/2019

Zo nu en dan lezen we berichten in de krant over mensen die enkele dagen – soms zelfs langer – dood in hun woning liggen voordat ze gevonden worden. Tragische verhalen waar je meteen koude rillingen van krijgt. Maar hoe is het om zoiets van dichtbij mee te maken? Wij spraken met Ronald, die zijn buurvrouw vond, een week nadat ze was overleden. 

Ronald: “In dit dorp voel ik me helemaal thuis. We wonen in een fijne buurt waar de mensen elkaar kennen en waar veel georganiseerd wordt.” 

“Je leest wel eens in de krant dat iemand na overlijden nog weken dood in huis ligt. En dan denk je: dat gaat hier niet gebeuren. We kennen onze buren en houden als vanzelfsprekend een oogje in het zijl. In een dorp is de sociale controle toch een stuk hoger dan in de stad.”

Sneeuw ruimen
Toch gebeurde vorig jaar het onvoorstelbare. Op een avond had het net gesneeuwd. Ronald wilde nog even de stoep vegen nu de sneeuw nog niet was aangetrapt. “Ik liep even naar onze bejaarde buurvrouw Janny, om ook haar stoep schoon te vegen. Ze loopt met een rollator dus sneeuw ruimen is voor haar niet te doen. Voor mij is het een minuutje werk met die losse, verse sneeuw.” Omdat het al wat later op de avond was, besloot Ronald niet bij Janny aan te bellen. Hij veegde de stoep en ging terug naar huis. 

Geen fijn gevoel
“We hadden vanaf dag één een heel goede band met Janny. Het is zo’n lief mens. Ze reageert altijd enthousiast als je iets voor haar doet, zelfs al is het maar iets kleins”, vertelt Ronald. Als hij de volgende dag nog niets van haar gehoord heeft, bekruipt hem dan ook een raar gevoel. “Ik besloot haar even te bellen, om zeker te weten dat alles goed met haar was. Maar ze nam niet op. Toen werd ik pas echt ongerust.”

Ronald vraagt even rond bij andere buren, of zij wellicht nog contact met Janny hadden gehad. Niemand wist meer, maar de buren aan de andere kant hadden wel een sleutel van de achterdeur.

Achterom
Ronald besluit samen met de buurman een kijkje te gaan nemen. Samen gaan de buurmannen bij Janny achterom. “Toen we de achterdeur open maakten, zagen we via de gang al dat er echt een flinke stapel kranten bij de voordeur lag. Toen durfden we niet meer verder en hebben we de politie gebeld.” Even later blijkt dat mevrouw inderdaad is overleden. Ze wordt gevonden in de slaapkamer naast haar bed en is al minstens een week dood.

“In shock”, beschrijft Ronald zijn gevoel toen hij het nieuws hoorde. “Ze was meer dan een week geleden overleden. Afschuwelijk. Ik had echt nooit gedacht dat ons dit kon overkomen. Het is echt niet zo dat we langs elkaar heen leven. Maar blijkbaar zijn we ook weer niet zo oplettend als we dachten. Wij niet, maar andere buren ook niet.”

Wat als…
Ook de ander buren denken nog vaak aan wat er gebeurd is. “Ik vraag me steeds af: wat als ze een alarmknop had gehad? Had ze dan nog iemand kunnen waarschuwen? Hadden we dan nog iets voor haar kunnen doen? Het was voor ons toch een kleine moeite geweest even een kijkje te gaan nemen, dat had ik veel liever gedaan dan wat we nu hebben meegemaakt.”