Als degene die alarm maakt, niet reageert

02/07/2018

Als degene die alarm maakt, niet reageert

Wanneer u op de alarmknop drukt, neemt een medewerker van de meldcentrale direct contact met u op. De telefoniste is dus vaak de eerste die het weet als er bij u iets mis is. Dagelijks zijn onze medewerkers zo getuige van dringende, ontroerende en gelukkig soms ook grappige situaties. Een kijkje in het leven van een medewerker op de meldcentrale. 

Bereik
Ria: “Ons contact met de mensen verloopt via het alarmkastje bij de mensen thuis. Wanneer iemand op de alarmknop drukt, ontstaat er via dat kastje een spreek-luister verbinding. Vooral nieuwe klanten vragen zich af of wij hen wel kunnen horen als ze in een andere ruimte zijn. Bijvoorbeeld als ze op de slaapkamer zijn terwijl het kastje in de huiskamer staat. Soms drukken ze op de knop om dat te proberen. Gelukkig kunnen wij deze mensen geruststellen: het alarmapparaat is zo afgesteld dat zelfs een zachte stem op afstand goed te horen is. En kunnen wij iemand niet verstaan, dan bellen wij voor de zekerheid altijd eerst nog even naar de huistelefoon. Wordt die niet opgenomen, dan weten wij dat er mogelijk hulp gewenst is en waarschuwen we een contactpersoon.”

Geen reactie
Zorgen over de verstaanbaarheid zijn dus meestal ongegrond. Het omgekeerde komt vaker voor. Zoals bij mevrouw De Beijer. Centralist Mieke vertelt: “Ik kreeg een melding binnen maar mevrouw reageerde niet op mijn vragen. Na enkele pogingen heb ik haar, volgens protocol, gebeld. Toen ook de telefoon niet werd opgenomen, heb ik haar eerste contactpersoon gewaarschuwd. Die was gelukkig vlak bij haar in de buurt.” 

“Ik heb mevrouw verteld dat haar dochter onderweg was. Ik wist natuurlijk niet of mevrouw mij kon horen, maar mocht dat wel zo zijn dan zou het haar geruststellen.” 

Buiten bewustzijn
“Binnen enkele minuten was de dochter van mevrouw De Beijer binnen. Ze vond haar moeder in de woonkamer, schuin onderuit gezakt in een stoel en buiten bewustzijn. Ze vroeg om een ambulance.”

“Ik heb direct de hulpdiensten opgeroepen, die heel snel ter plaatse waren. Later bleek dat mevrouw, die aan diabetes lijdt, niet op tijd had gegeten. Het ontbijt stond onaangeroerd op het aanrecht. Daardoor was haar bloedsuiker gevaarlijk laag geworden. Dat ze op de knop kon drukken, is haar redding geweest. Inmiddels is ze weer helemaal opgeknapt.”

Gelukkig is er niet altijd iets ernstigs aan de hand. Collega Alie herinnert zich een voorval waarin er alarm werd gemaakt, en ze geen reactie kreeg op haar vraag of alles goed was met meneer. “Ik belde naar zijn huistelefoon en even was er verwarring: meneer was zijn alarm aan het uitproberen maar hij hoorde de centralist niet. Hij dacht dat het apparaat kapot was. Het bleken de batterijen van zijn hoortoestel te zijn die niet functioneerden. Gelukkig kon hij er zelf om lachen.”